دفریپرون برای درمان زیادی آهن در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور استفاده می شود.

با کاهش مقدار مصرف دارو و افزایش تدریجی مقدار، تحمل بهتری به دارو حاصل می شود و اختلالات گوارشی تعدیل می شود.

اختلالات گوارشی (که با کاهش مقدار دارو و سپس افزایش تدریجی آن، تحمل بهتری به دارو حاصل می شود)، افزایش اشتها، سردرد، تغییر رنگ ادرار به قرمز-قهوه ای، نوتروپنی، آگرانولوسیتوز (که گاهاً کشنده بوده است)، کمبود روی و آرتروپاتی ازعوارض جانبی این دارو هستند.

1- بروز دیسکرازی های خونی مخصوصاً آگرانولوسیتوز گزارش شده است. 2- تعداد نوتروفیل باید به صورت هفتگی پایش شود و چنانچه نوتروپنی روی دهد، درمان باید قطع شود. 3- همزمان با مصرف این دارو، غلظت روی پلاسما باید پایش شود. 4- در نارسایی کبدی، عملکرد کبد باید پایش گردد و چنان چه آلانین ترانسفراز سرمی افزایش دائم دارد، درمان باید قطع گردد.