این دارو در درمان عفونت های مجاری ادرار، گوش میانی، سینوزیت، برونشیت مزمن، سالمونلوز مهاجم، مننژیت مننگوكوكی، ریشه‎كنی هلیكوباكترپیلوری، پیشگیری از آندوكاردیت و به عنوان داروی كمكی در درمان مننژیت لیستریایی و سوزاك، تب تیفوئیدی و نیز در پیشگیری از عفونت دندانی مصرف می شود.

واكنش های حساسیتی مثل كهیر، تب، درد مفاصل، آنژیوادم و شوك با مصرف این دارو گزارش شده است.

در بیماران دارای سابقه حساسیت، مبتلا به نارسایی كلیه، در بیماران مبتلا به تب گلاندولار و لوسمی لنفاتیك مزمن و سابقه بیماری های گوارشی به ویژه كولیت وابسته به آنتی بیوتیك باید با احتیاط فراوان تجویز شود.