ین دارو در درمان وسواس و افسردگی به كار می ‌رود.

1- در صورت مصرف همزمان فلووكسامین با بتابلاکرها، تئوفیلین، كاربامازپین، كلوزاپین، متادون و دیلتیازم مقدارمصرف این داروها را باید كاهش داد. 2- در بیماران مبتلا به اختلال كبدی،‌ مقدار مصرف دارو را باید كاهش داد. 3- در صورت تجویز بلند مدت این دارو برای كودكان،‌ باید پارامتر‌ های رشد را كنترل كرد. 4- حداقل 14روز فاصله زمانی بین مصرف مهاركننده ‎‌های مونوآمین ‎اكسیداز و فلووكسامین باید در نظر گرفته شود. 5- مصرف این دارو باید به تدریج قطع شود. در هر7 -5 روز یك بار، مقدار مصرف را باید به میزان 50 میلی‌گرم كاهش داد. 6- برای دستیابی به اثرات درمانی دارو ممكن است چند هفته زمان لازم باشد. 7- در صورت بروز بثورات پوستی، كهیر یا سایر واكنش‌ های آلرژیک پوستی به پزشك مراجعه شود. 8- به دلیل عوارض خواب ‎آلودگی، اختلال بینایی و اختلال در فكركردن هنگام رانندگی یا انجام كار ‌هایی كه نیاز به هوشیاری و دقت دارند باید احتیاط كرد.

اختلالات جنسی، كاهش تمایل جنسی، تغییرات رفتاری و روانی، جنون، تنگی نفس،‌احتباس ادرار، ضعف یا خستگی مفرط، یبوست، سرگیجه، سردرد، ‌بی خوابی یا خواب ‎آلودگی، تهوع و استفراغ، عوارض خارج هرمی، خونریزی غیرعادی، حملات تشنجی، تغییر در قاعدگی، بثورات جلدی و سندرم سروتونین از عوارض جانبی این دارو هستند.

1- در بیماران مبتلا به نارسایی كبدی یا سابقه حمله عصبی با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- به دلیل تمایل به خودكشی در این بیماران باید كمترین مقدار ممكن از دارو در اختیار بیمار قرار گیرد.