‌هالوپریدول در درمان علائم اختلالات حاد و مزمن سایکوتیک مانند اسكیزوفرنی، ‌حالات مانیك و سایکوز ناشی از دارو و درمان مشكلات شدید رفتاری در كودكان و درمان علائم سندرم توره مصرف می‌شود.

1- برای حصول اثرات درمانی ممكن است چند هفته زمان نیاز باشد. 2- توصیه می ‌شود مصرف دارو به تدریج قطع شود. 3- به دلیل بروز سرگیجه یا خواب ‎آلودگی، هنگام رانندگی یا كار با ماشین ‎‎آلاتی كه نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط نمود. 4- به دلیل بروز شوك حرارتی، هنگام ورزش یا در هوای گرم و حمام با آب داغ، باید احتیاط شود. 5- به دلیل احتمال سرگیجه یا عدم تعادل، هنگام برخاستن از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط شود.

آرامش بیش ازحد و خواب ‎آلودگی، بی‎ثباتی خلقی، كابوس های شبانه، بی خوابی، تحریك، سرخوشی ممكن است بروز نماید. اختلالات قاعدگی، تورم یا دردناكی پستان ها، ترشح غیرعادی شیر از پستان، افزایش وزن، اختلالات جنسی، حساسیت پوست به نور آفتاب از عوارض جانبی دارو هستند.

1- در بیماری ‌های قلبی-عروقی، به ویژه آنژین صدری، پاركینسون، صرع یا احتباس ادرار با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- بیماران مبتلا به تیروئید سمی و نیز كودكان به واكنش ‌های دیستونیك و آكاتزی ناشی از مصرف ‌هالوپریدول حساس تر می باشند.