متوپرولول در درمان آنژین صدری مزمن، كنترل پرفشاری خون و پیشگیری از انفاركتوس مجدد میوكارد مصرف می شود.

1- این دارو، پرفشاری خون را درمان نمی کند، بلكه آن را كنترل می نماید. لذا مصرف آن ممكن است تا مدت طولانی ضروری باشد. 2- دربیماران مبتلا به دیابت، با مصرف این دارو علائم افت قندخون ممكن است پوشانده شده. 3- به علت احتمال بروز سرگیجه، خواب آلودگی و منگی، هنگام رانندگی یا كار با وسایلی كه نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط نمود.

برادی كاردی علامتی، اسپاسم برونش، نارسایی احتقانی قلب، افسردگی وكاهش گردش خون محیطی (سردی دست ها و پا‌ها) با مصرف این دارو گزارش شده است.

1- در صورت وجود سابقه آلرژی، آسم نایژه ای، آمفیزم یا برونشیت غیرآلرژیک، نارسایی احتقانی قلب، دیابت، پركاری تیروئید، افسردگی روانی یا سابقه ابتلا به آن با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- دربیماران مبتلا به نارسایی کلیه، مقادیر مصرف متوپرولول باید كاهش یابد. 3- درصورت بروز افسردگی ناشی از این دارو، مصرف آن باید قطع شود. 4- اگر بعد از یك دوره درمان طولانی با این دارو، قطع مصرف آن ضرورت پیداكند، باید به تدریج و حداقل طی سه روز تا دو هفته مصرف دارو قطع شود. اگرپس از قطع مصرف دارو، علائم قطع مصرف بروز كرد، باید مصرف دارو را به طور موقت مجدداً شروع نمود. 5- در طول مصرف این دارو، پیگیری عملكرد قلب، اندازه گیری نبض، اندازه گیری فشار خون و ثبت نوار قلبی و اندازه گیری ضربان قلب ضروری است.