این دارو در درمان عفونت های مجاری ادراری–تناسلی، گوش میانی، مجاری تنفسی و برونشیت مزمن، سالمونلوز مهاجم، عفونت های شكمی، سلولیت، گازگرفتگی حیوانات و عفونت شدید دندان همراه با سلولیت مصرف می شود. به دلیل وجود اسیدكلاولانیك، این دارو در درمان عفونت های ناشی از میكروارگانیسم های مولد بتالاكتاماز مؤثر است.

واكنش های حساسیتی شامل كهیر، تب، درد مفاصل، آنژیوادم، شوك آنافیلاكسی در بیماران حساس، هپاتیت، زردی انسدادی، اریتم مولتی‎فرم، نكرولیز سمی پوست، درماتیت پوستی و به ندرت سرگیجه، سردرد و تشنج با مصرف این دارو گزارش شده است.

در بیماران دارای سابقه آلرژی، بیماران مبتلا به نارسایی كلیه و در بیماران مبتلا به هپاتیت شدید باید با احتیاط فراوان مصرف شود.