پنی سیلامین در درمان بیماری ویلسون و پیشگیری از ایجاد آسیب بافتی مصرف میشود. این دارو همچنین در درمان بیماران مبتلا به زیادی سیستئین ادرار، آرتریت روماتوئید شدید و فعال كه به سایر درمان ها پاسخ نداده اند و بیمارانی كه مبتلا به تشكیل سنگ های فلزات سنگین (به ویژه مس و سرب) هستند، استفاده میگردد.

1- در شروع مصرف این دارو احتمال بروز عوارض عصبی شبه میاستنی وجود دارد كه در این صورت می بایست قطع مصرف دارو بررسی شود. 2- در صورت بروز عوارض پمفیگوئیدی، مصرف این دارو می بایست متوقف گردد. 4- مصرف این دارو طی بارداری فقط در بیماران مبتلا به بیماری ویلسون با حداقل مقدار مصرف ( 750 میلی گرم) و در 6 هفته آخر بارداری مجاز است. 5- در صورت بروز تب با مصرف این دارو در بیماران روماتوئیدی، باید مصرف دارو متوقف شود. در صورت بروز بثورات جلدی همراه با خارش مصرف دارو موقتاً قطع و پس از برطرف شدن بثورات، دوباره شروع می شود. 6- دارو باید با معده خالی (یك ساعت قبل یا دو ساعت پس از غذا) مصرف گردد. 7- بین مصرف این دارو و شیر، فرآورده‎های حاوی آهن، روی و آنتی اسیدها حداقل یك ساعت فاصله لازم است. 8- طی مدت مصرف این دارو به دلیل افزایش نیاز بدن، روزانه 25 میلی گرم پیریدوكسین می-بایست مصرف شود. 9- طی مدت مصرف این دارو ممكن است فقر آهن روی دهد كه در این صورت مكمل های آهن با رعایت فاصله 2ساعته مصرف با پنی سیلامین می توانند مصرف شوند. 10- بهبودی اولیه معمولاً پس از 6 تا 12 هفته اول درمان حاصل میشود. 11- به دلیل سوء اثر این دارو بر بهبود زخم ها، توصیه می شود در صورت نیاز به انجام هر گونه جراحی طی مدت مصرف این دارو، مقدار مصرف به 250 میلی گرم در روز كاهش یابد و پس از بهبودی محل زخم ها دوباره مقدار دارو افزایش یابد.

بی اشتهایی، اسهال،سرگیجه، تهوع یا استفراغ، درد خفیف معده، نارسایی كبدی، كاهش یا از بین رفتن حس چشایی، کم خونی، لوكوپنی، آگرانولوسیتوز، وجود خون و پروتئین در ادرار، نوروپاتی محیطی حسی و حركتی، وزوز گوش، شكنندگی پوست، تب، درد مفاصل، بثورات پوستی،كهیر، خارش، بیماری لوپوس، میاستنی گراو و تورم غدد لنفاوی از عوارض جانبی شایع این دارو هستند.

1- در افراد با سابقه ابتلا به آگرانولوسیتوز یا كم ‎خونی آپلاستیك، باید با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- مصرف بلند مدت آن باعث كاهش گویچه‎ های سفید خون شده و احتمال بروز عفونت در اندام های مختلف از جمله لثه و دهان وجود دارد. بنابراین در اوایل و در طول درمان، شمارش سلول های خون باید انجام پذیرد. 3- چنانچه متعاقب یك سال مصرف دارو بهبودی حاصل نگردید، مصرف دارو باید قطع گردد.