ترازودون در درمان افسردگی و بی خوابی تجویز می ‌شود.

1- مصرف این دارو بایستی حداقل 2 هفته پس از قطع مصرف داروی ضدافسردگی مهارکننده آنزیم مونوآمین اکسیداز شروع شود. با این وجود حداقل یک هفته پس از قطع مصرف این دارو، می ‌توان مصرف سایر دارو ‌های ضدافسردگی را آغاز نمود. 2- قبل از قطع مصرف دارو، باید به پزشك مراجعه شود. مصرف این دارو باید به تدریج قطع شود. 3- به دلیل بروز احتمال سرگیجه، هنگام رانندگی یا كار با ماشین‎‎ آلاتی كه نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط نمود. 4- به دلیل بروز سرگیجه، هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود. 5- اگر به دلیل مصرف ترازودون، نعوظ مداوم رخ دهد، مصرف دارو باید قطع گردد.

خشكی د‌هان، خواب ‎آلودگی، تاری دید،‌ اختلال در تطابق و افزایش فشارداخل چشم، یبوست، ‌تهوع، اشكال در ادرار كردن، تعریق، نعوظ مداوم، بثورات جلدی، لرزش دست، كهیر، اختلالات رفتاری (به خصوص در كودكان)،‌ هیپومانیا، توهم (به خصوص در سالمندان)، افزایش اشتها، تغییر وزن، تشنج، اختلالات حركتی، تب، آگرانولوسیتوز، لکوپنی، ائوزینوفیلی، ترومبوسیتوپنی، کاهش سدیم خون و اختلال در عملكرد كبد از عوارض جانبی دارو هستند.

در صورت وجود بیماری قلبی، نارسایی كبدی و كلیوی با احتیاط فراوان مصرف شود.