دسموپرسین برای درمان دیابت بیمزه نوروژنیك، شب ادراری اولیه (با غلظت طبیعی ادرار)،‌ پرنوشی موقت و پرادراری همراه با تروما یا جراحی در ناحیه هیپوفیز، بیماری فون ویلبراند نوع I، هموفیلی خفیف نوع A و ترومبوسیتوپنی به كار می ‌رود.

1- قبل از مصرف دارو باید از عدم حساسیت فرد به دارو اطمینان حاصل گردد. 2- در هنگام تجویز دارو برای ارزیابی و تشخیص عملكرد كلیه‎‌ ها، بهتر است مثانه بیمار خالی باشد.

احتباس مایعات و كاهش سدیم خون، سردرد، تهوع، استفرا‎غ، واکنش های آلرژیک، احتقان بینی و خونریزی از بینی گزارش شده است.

1- در بیماران مبتلا به سیستیك فیبروزیس با احتیاط مصرف شود. همچنین در صورت وجود استعداد تشكیل ترومبوز، رینیت آلرژیک، احتمال عفونت مجاری تنفسی فوقانی نیز باید با احتیاط مصرف شود. 2- در حین درمان با دسموپرسین از مصرف زیاد مایعات باید خودداری شود. افزایش مصرف مایعات به ویژه در سالمندان وكودكان می‌ تواند موجب كاهش سدیم خون و مسمومیت با آب گردد. در درمان شب ادراری با اندازه‎گیری مرتب وزن و فشار خون بیمار می‎ توان افزایش بیش از حد مایعات بدن را كنترل نمود. 3- در سه ماهه سوم بارداری اثر اوکسی توسیک اندک با افزایش خطر پره اکلامپسی وجود دارد. 4- تجویز داخل وریدی سریع دارو ممكن است موجب افت فشار خون گردد.