موارد مصرف: این دارو در درمان پرفشاری خون، نارسایی قلبی و نفروپاتی دیابتی و به -عنوان پیشگیری پس از انفارکتوس قلبی مصرف می شود. لیزینوپریل به صورت ترکیبی با هیدروکلرتیازید در یک قرص واحد نیز در بازار وجود دارد. به بخش اشکال داروئی مراجعه شود.

1- این دارو پرفشاری خونی را درمان نمی کند، بلكه آن را كنترل می نماید. لذا مصرف آن ممكن است برای مدت طولانی ضروری باشد. 2- طی مصرف این دارو، رعایت رژیم غذایی و محدودیت مصرف سدیم اهمیت دارد.

کاهش قابل توجه فشار خون، نارسایی کلیوی، سرفه خشک مداوم، آنژیوادم، بثورات جلدی همراه با خارش و کهیر، التهاب پانکراس، سینوزیت، رینیت، گلو درد، اختلالات گوارشی شامل تهوع، استفراغ، سوءهاضمه، اسهال، یبوست، درد شکم، تاکی کاردی، تپش قلب، اختلالات قلبی-عروقی، انفارکتوس قلبی، سندرم رینود، اغتشاش شعور، تغییرات خلق و خو، اختلالات خواب، سرگیجه از عوارض جانبی این دارو هستند.

1- در صورت وجود سابقه آنژیوادم، زیادی پتاسیم خون، تنگی شریان كلیه، پیوندكلیه و نارسایی كلیه با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- دربیمارانی كه رژیم غذایی شدیداً كم نمك دارند یا دیالیز می شوند، ممكن است سبب كاهش ناگهانی و شدید فشار خون شود. علاوه بر این خطر نارسایی كلیه ناشی از مصرف داروهای مهاركننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین دربیمارانی كه سدیم و حجم خون آنها كاهش یافته یا در بیمارانی كه مبتلا به نارسایی احتقانی قلب هستند،‌ افزایش می یابد. 3- مصرف مکمل های پتاسیمی و داروهای مدر نگهدارنده پتاسیم، قبل از شروع درمان با این دارو در بیماران مبتلا به نارسایی قلب، باید قطع شود.