کاربامازپین در درمان انواع صرع (به غیر از صرع كوچك)، درد عصب سه قلو و اختلال دو قطبی مصرف می‌ شود.

1- جهت كاهش تحریك دستگاه گوارش، بهتر است دارو با غذا مصرف شود. 2- از قطع ناگهانی مصرف دارو اجتناب و در صورت لزوم مقدار مصرف دارو باید به تدریج كاهش یابد تا از بروز تشنج یا حمله مداوم صرعی جلوگیری شود. 3- در صورت مصرف این دارو، در موقع رانندگی و كار با ماشین ‎آلاتی كه نیاز به دقت و هوشیاری دارند،‌ باید احتیاط نمود. 4- در صورتی كه مقدار مصرف این دارو از حداقل شروع شده و به تدریج با فواصل یك هفته افزایش پیدا كند، عوارض جانبی دارو به حداقل می‌ رسد.

تهوع، استفراغ، گیجی، خواب ‎آلودگی، سردرد، عدم تعادل، توهم و اغتشاش شعور، اختلالات بینایی (به خصوص دوبینی)، نیستاگموس، اسهال و یبوست، بی ‎اشتهایی، بثورات جلدی گذرا و سندرم استیونس-جانسون، لكوپنی، ترومبوسیتوپنی، آگرانولوسیتوز و کم خونی ‎آپلاستیك از عوارض جانبی دارو هستند

1- قطع ناگهانی مصرف دارو در بیمارانی كه به این دارو پاسخ می‌دهند، ممكن است منجر به بروز تشنج و صرع شود. 2- این دارو ممكن است باعث بروز لکوپنی و ترومبوسیتوپنی، شیوع عفونت ‎‌های میكروبی،‌ تأخیر در التیام زخم ‌ها و خونریزی لثه شود. 3- در صورت بروز علائم قلبی–عروقی، بثورات جلدی یا علائم ضعف مغزاستخوان، مصرف دارو باید قطع شود.