این دارو برای درمان افسردگی شدید، وسواس، وحشت، استرس پست تروماتیک و اضطراب استفاده می شود.

1- برای دست یابی به اثر ضدافسردگی دارو ممكن است تا 4 هفته زمان لازم باشد، بنا بر این بیمار نباید داروی خود را قطع كند. در صورت برطرف شدن علائم بیماری نیز نباید مصرف دارو را قطع نمود. 3- از قطع مصرف ناگهانی دارو باید خودداری كرد و معمولاً قطع مصرف آن تدریجی صورت می‌-گیرد. 4- به دلیل احتمال بروز سرگیجه، اختلال در تصمیم‎ گیری، تفكر و مهارت‎ های حركتی، تا مشخص شدن اثرات دارو هنگام رانندگی یا انجام كار ‌هایی كه نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط نمود. 5- بیمارانی كه احتمال اقدام به خودكشی در آن ها وجود دارد، نباید مقادیر زیاد دارو را به طور یك جا در اختیار داشته باشند.

اختلالات گوارشی شامل تهوع، استفراغ، سوءهاضمه، درد شکمی، اسهال، یبوست، بی اشتهایی همراه با کاهش وزن، واکنش های حساسیتی شامل بثورات پوستی، کهیر، آنژیوادم، آنافیلاکسی، درد مفصلی، درد عضلات، حساسیت به نور، خشکی دهان، بی قراری، سردرد، بی خوابی، ترمور، گیجی، توهم، تشنج، گالاکتوره، اختلالات جنسی، احتباس ادراری، تعریق، مانیا، اختلالات حرکتی، تاری دید، هایپوناترمی، اختلالات خونریزی دهنده، پورپورا، افزایش کلسترول و با شیوع کمتر آریتمی، بی اختیاری ادراری از عوارض جانبی این دارو هستند.

در بیماران مبتلا به صرع، بیماری های قلبی، دیابت ملیتوس، گلوکوم با زاویه بسته، سابقه مانیا، اختلالات خونریزی دهنده و مصرف سایر داروهایی که احتمال خطر خونریزی را افزایش می دهد با احتیاط مصرف شود.