پرومتازین به عنوان آرام بخش و درمان بی خوابی (برای مصرف كوتاه مدت)، درمان علامتی حساسیت‎ هایی مانند تب یونجه یا كهیر، درمان كمكی واكنش های آنافیلاكسی، تهوع، سرگیجه، اختلالات گوش داخلی، بیماری مسافرت و داروی پیش بیهوشی مصرف می شود.

1- برای به حداقل رسانیدن تحریك گوارشی، شكل خوراكی این دارو همراه با غذا، آب یا شیر مصرف شود. 2- در صورت مصرف دارو برای پیشگیری از بیماری مسافرت باید حداقل 30 دقیقه یا ترجیحاً 2-1 ساعت قبل از مسافرت مصرف شود. 3- احتمال بروز خشكی دهان با مصرف این دارو وجود دارد. 4- درمان با پرومتازین باید 2-1 هفته قبل از زایمان قطع شود تا از بروز زردی و علایم خارج هرمی در نوزاد جلوگیری شود. 5- از مصرف فراورده‎ های حاوی الكل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو باید خودداری گردد. 6- به علت بروز خواب‎ آلودگی متعاقب مصرف این دارو از رانندگی یا كار با ماشین ‎آلاتی كه نیاز به هوشیاری دارند باید خودداری گردد.

خواب ‎آلودگی، غلیظ شدن ترشحات مخاطی، هیجان، عصبانیت، بی قراری، از دست دادن مهارت در انجام كار یا بی -‎ثباتی، حركات پرشی عضلات سر و صورت، رعشه و تكان دادن دست ها، تاری دید، اختلالات خونی، كاهش هوشیاری به ویژه در كودكان، خشكی دهان، كاهش فشار خون و حساسیت به نور از عوارض جانبی دارو هستند.

1- احتمال بروز سرگیجه، منگی، اغتشاش شعور و كاهش فشار خون، علایم خارج هرمی به خصوص پاركینسون، اختلال در نشستن، خوابیدن و درازكشیدن و اختلال حرکتی پایدار در بیماران سالمند‎ وجود دارد. 2- در صورت وجود صرع، سركوب مغز استخوان، در مصرف توأم با داروهای ضد جنون، آسم، حاد، انسداد مثانه، هیپرتروفی پروستات، احتباس ادرار، كوما، گلوكوم با زاویه بسته و زردی با احتیاط فراوان تجویز گردد. 3- این دارو ترجیحاً باید از طریق تزریق داخل عضلانی عمیق مصرف شود. در صورت تزریق داخل وریدی، غلظت دارو باید كمتر از mg/ml25 بوده و سرعت تزریق نباید از mg/min25 تجاوز نماید.