كتوكونازول در درمان بلاستومیكوزیز ریوی و منتشر،‌ كاندیدیاز مقاوم مری، حلق ود‌هان، عفونتهای كاندیدیایی دستگاه ادراری، پنومونی،‌ كاندیدیاز شدید مزمن مخاطی-پوستی وكاندیدیاز مهبلی-فرجی مصرف میشود. كتوكونازول در درمان پیتی ریازیس ورسیكالر، كچلی بدن، كرومومیكوزیس وكوكسیدیوئیدومیكوزیس شدید بهعنوان انتخاب دوم، كچلی اندام های تحتانی و پای مقاوم به گریزئوفولوین، لیشمانیوز جلدی، عفونت های قارچی ناخن و اطراف آن و پنومونی قارچی، سپتی سمی قارچی و اسپورتریكوزیز منتشر مصرف می شود.

1- كتوكونازول باید همراه باغذا مصرف شود. 2- ازتماس اشكال موضعی دارو با چشم اجتناب شود. 3- عفونت های قارچی ممكن است به دوره درمان طولانی نیاز داشته باشند. 4- هنگام مصرف موضعی دارو، مقداركافی از دارو باید درموضع مصرف شود، به طوری كه سطح پوست را بپوشاند.

خارش وتحریك ازعوارض شایع كتوكونازول موضعی می باشد. تهوع، استفراغ، دردشكم، سردرد، بثورات جلدی، كهیر و به ندرت ترومبوسیتوپنی، پارستزی، ترس از نور، سرگیجه، طاسی، ژنیكوماستی و كاهش تعداد اسپرم نیز بامصرف این دارو گزارش شده است.

1- مصرف سیستمیك كتوكونازول در صورتنارسایی كبد، فقدان یا كاهش اسیدمعده باید با احتیاط فراوان صورت گیرد. 2- بامصرف این دارو احتمال بروز هپاتیت و آسیب كشنده كبدی (به ویژه درصورتی كه طول درمان بیش از 14 روز باشد)، وجود دارد. درطول درمان با این دارو ارزیابی عملکرد كبد ضروری است.