این دارو برای درمان كوتاه مدت بی‎ خوابی با علائم اشكال در به خواب رفتن، بیدارشدن مكرر شبانه و بیداری هنگام صبح و همچنین جهت درمان حملات تشنجی-میوكلونیك به كار می‌رود.

1- اگر بعد از چند هفته اثر درمانی دارو كاهش یافت، باید به پزشك مراجعه و از افزایش مقدار مصرف دارو خودداری نمود. 2- به عنوان خواب‎آور، به منظور اجتناب از حالت فراموشی و تسكین در طول روز، دارو باید قبل از خواب تجویز شود. 3- در صورت مصرف طولانی مدت این دارو، به منظور كاهش احتمال بروز علائم قطع مصرف دارو، مصرف آن باید به تدریج قطع شود. 4- به علت سرگیجه، خواب ‎آلودگی و منگی از رانندگی یا كار با ماشین ‎آلاتی كه نیاز به هوشیاری دارند، باید خودداری كرد.

خواب‎ آلودگی و منگی در روز بعد از مصرف دارو، اغتشاش شعور، سرگیجه، حالت فراموشی، وابستگی به دارو، اشكال در تكلم، افسردگی، تاكی كاردی و تپش قلب، تاری دید، تغییر میل جنسی، کاهش فشار خون، اختلالات رفتاری، خستگی و ضعف غیرعادی،‌ از عوارض جانبی این دارو هستند.

1- این دارو در موارد اغما، شوك، گلوكوم با زاویه بسته یا استعداد ابتلای به آن، میاستنی گراو و بیماری ‌های انسدادی مزمن و شدید تنفسی باید با احتیاط فراوان تجویز شود. 2- نیترازپام ممكن است در كودكان دچار اختلالات بلع موجب بدترشدن وضعیت بیمار و حتی آسپیراسیون شود. 3- مصرف طولانی مدت مقادیر زیاد دارو، خطر بروز وابستگی‎ های جسمی و روانی را افزایش می‌دهد.