آمی تریپتیلین برای درمان افسردگی مصرف می ‌شود.

1- از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز شود. در صورت نیاز، كاهش مقدار مصرف باید تدریجی و در طول یك دوره حداقل 4 هفته ‌ای انجام شود. 2- در هفته‎ ‌های اول درمان به دلیل افزایش تمایل به خودكشی باید بیمار را تحت نظر قرار داد. 3- برای شروع اثرات درمانی این دارو حداقل 6-1 هفته وقت لازم است. 4- به علت نیمه عمر طولانی دارو، تجویز یك نوبت آن در موقع خواب،‌ كفایت می ‌کند. 5- به بیمار باید یادآوری شود كه در صورت بروز علائم ضد‎موسكارینی به درمان ادامه دهد، چون به این اثرات تا حدی تحمل ایجاد می ‌شود. 6- در صورت وجود سابقه مصرف مهاركننده‎ های آنزیم MAO، باید دو هفته بعد از قطع آن، مصرف آمی تریپتیلین را آغاز كند. 7- در صورت ضرورت مصرف داروی مهاركننده مونوآمین اكسیداز باید حداقل یك هفته بین قطع مصرف این دارو و شروع داروی جدید فاصله زمانی ایجاد شود. 8- این دارو با ایجاد خواب‎ آلودگی، ممكن است بر اعمالی كه نیاز به مهارت و هوشیاری دارند، مانند رانندگی، تأثیر بگذارد. 9- به دلیل بروز منگی و سرگیجه هنگام برخاستن از حالت خوابیده و نشسته باید احتیاط نمود. 10- با مصرف این دارو، خشكی د‌هان ممكن است بروز نماید. در صورت تداوم این عارضه به مدت بیش از 2 هفته، باید به پزشك مراجعه شود.

خشكی د‌هان، خواب ‎آلودگی، ضعف و خستگی، تاری دید،‌ افزایش فشارداخل كره چشم، یبوست، ‌تهوع، اشكال در ادرار كردن، كاهش فشار خون وضعیتی،‌ اختلال ضربان قلب، واكنش ‌های ازدیاد حساسیت، اختلالات رفتاری،‌ اختلالات حركتی، اختلال فعالیت جنسی،‌ افزایش اشتها و وزن و عوارض اندوكرین مثل ژنیكوماستی، اختلالات خونی و لرزش در اندام ‌ها از عوارض جانبی دارو هستند.

در صورت وجود اختلالات دو قطبی، اختلالات خونی، گوارشی یا قلبی–عروقی، افزایش فشار كره چشم، گلوكوم، پركاری تیروئید، هیپرتروفی پروستات، نارسایی کبد و کلیه، اسكیزوفرنی، حملات تشنجی و احتباس ادرار با احتیاط فراوان مصرف شود. .