این دارو در درمان كوتاه مدت بی خوابی كه با علائم اختلال در به خواب رفتن، بیدار شدن مكرر شبانه و بیداری هنگام صبح مشخص می‌ شود، به كار می‌ رود.

1- اگر بعد از چند هفته اثر درمانی دارو كاهش یافت، باید به پزشك مراجعه و از افزایش مقدار مصرف دارو خودداری نمود. 2- حداكثر اثربخشی دارو ممكن است حتی طی دو یا سه شب بعد از شروع درمان نیز حاصل نگردد. 3- اگر دارو باید به مدت طولانی مصرف شود، قبل از قطع مصرف دارو باید با پزشك مشورت شود تا از احتمال بروز علائم قطع مصرف كاسته شود. 4- به منظور اجتناب از فراموشی و خواب‎ آلودگی در طول روز، ‌دارو باید هنگام خواب مصرف شود. 5- از رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند باید خودداری نمود.

خواب‎ آلودگی و منگی در روز بعد از مصرف دارو، سرگیجه، اشكال در تكلم، افسردگی، تاكی كاردی و‌ تپش قلب، تاری دید، تغییر میل جنسی، کاهش فشار خون، اختلالات رفتاری، ‌خستگی و ضعف غیرعادی، عدم تعادل (به خصوص در افراد سالخورده)، فراموشی و وابستگی به دارو از عوارض جانبی دارو هستند.

1- در بیماری ‌های تنفسی، ضعف عضلانی، سابقه سوء مصرف دارو یا اختلال شخصیتی، اغما، شوك، گلوكوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلا به آن باید با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- مصرف بلند مدت یا مقادیر زیاد بنزودیازپین‎ ها خطر بروز وابستگی‎ ‌های روانی و جسمی را افزایش می‌ دهد.