لامیوودین، معمولاً همراه با سایر دارو‌های ضدرتروویروس، برای درمان عفونت ناشی از ویروس HIV و در درمان هپاتیت B مصرف می شود.

درد‌های شكمی، تهوع، استفراغ، اسهال،‌ سردرد، تب، ضایعات پوستی ،‌ بی حالی، بی خوابی، سرفه، درد استخوانی-عضلانی و نوروپاتی محیطی از عوارض شایع این دارو هستند.

1- در صورت بروز درد‌های شكمی، تهوع و استفراغ (باید احتمال بروز پانكراتیت رد شود)، افزایش غلظت سرمی آمینوترانسفراز، هپاتومگالی پیشرونده، اسیدوز لاکتیک متابولیك یا با منشای ناشناخته مصرف دارو باید قطع گردد. 2- در صورت ابتلای بیمار به هپاتومگالی یا سایر بیماری های كبدی یا احتمال ابتلا به آن ها و در بیماران مبتلا به نارسایی كلیه باید با احتیاط فراوان مصرف شود. 3- قبل از شروع درمان هپاتیت B با این دارو، احتمال وجود عفونت HIV باید ردشود، زیرا مقادیر مصرف لامیوودین برای درمان هپاتیت B كمتر است و ممكن است موجب بروز مقاومت ویروس HIV نسبت به دارو شود.