بوپروپیون در درمان افسردگی و کمک به ترک سیگار مصرف می شود.

1. قرص های معمولی با فاصله حداقل 4 ساعت و قرص های پیوسته رهش با فاصله حداقل 8 ساعت مصرف شوند. 2. در صورت مصرف یک داروی مهارکننده آنزیم مونوآمین اکسیداز، مصرف بوپروپیون باید 14 روز بعد آغاز شود. 3. برای دستیابی به اثر ضدافسردگی دارو ممكن است تا چند هفته زمان لازم باشد، بنا بر این بیمار نباید داروی خود را قطع كند. در صورت برطرف شدن علائم بیماری نیز نباید مصرف دارو را قطع نمود. 4. دلیل احتمال بروز سرگیجه، خواب آلودگی و منگی، از رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید خودداری شود.

لرزش، اضطراب، سردرد شدید، بثورات جلدی، کهیر، خارش، وزوز گوش، درد شکم، بیاشتهایی، یبوست، سرگیجه، خشکی دهان، افزایش تعریق، بی خوابی، درد عضلانی، تهوع و استفراغ، فارنژیت و کاهش وزن با مصرف این دارو گزارش شده است.

در صورت وجود تومور CNS، ضربه به سر، نقص نورولوژیک، سابقه حملات تشنجی، بیماری قلبی، نارسایی کبد و کلیه با احتیاط فراوان مصرف شود.