فوروزماید در درمان ادم و كم ادراری ناشی از نارسایی كلیوی و افزایش خفیف تا متوسط فشار خون و به عنوان داروی كمكی در درمان بحران افزایش فشار خون مصرف می شود.

1- این دارو پرفشاری خون را درمان نمی کند، بلكه آن را كنترل می نماید. لذا مصرف طولانی مدت آن ممكن است ضروری باشد. 2- در طول مصرف این دارو، احتمال بروز افت پتاسیم خون وجود دارد. ممكن است مصرف مكمل های پتاسیم ضروری باشد. 3- در ایستادن به مدت طولانی، انجام فعالیت جسمانی یا در هوای گرم، به علت اثر كاهنده فشار خون درحالت ایستاده، باید احتیاط شود. 4- اگر برنامه مصرف دارو یك باردر روز باشد، به -منظور جلوگیری از تكرر ادرار در طول شب، این دارو باید هنگام صبح مصرف شود. 5- اگر فوروزماید به رژیم درمانی پرفشاری خون اضافه شود، به منظور جلوگیری از افت شدید آن، كاهش مقدار مصرف سایر داروهای كاهنده فشار خون ممكن است ضروری باشد. 6- اگر كم ادراری با حداكثر مصرف این دارو به مدت 24 ساعت ادامه داشته باشد، توصیه می شود مصرف دارو قطع شود. 7- احتمال بروز حساسیت به نور با مصرف فوروزماید وجود دارد. از تماس بیش از حد با نور خورشید باید خودداری شود.

کاهش سدیم، پتاسیم و منیزیم خون، آلكالوز، افزایش دفع كلسیم، افت فشار خون، تهوع، اختلالات گوارشی، افزایش اوره خون و نقرس، افزایش قندخون، افزایش موقت غلظت كلسترول و تری گلیسرید پلاسما با مصرف این دارو گزارش شده است.

1- در موارد بی ادراری و نارسایی كلیه باید با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- ممكن است سبب بروز کاهش پتاسیم و سدیم خون شود. 3- بیماران سالخورده ممكن است به اثرات این دارو بر فشار خون و الكترولیت‎ ها حساس تر بوده و در معرض خطر بروز كلاپس گردش خون و حملات ترومبوآمبولی باشند.