این دارو برای درمان حملات حاد مانیا و هیپومانیا در اختلالات قطبی و به عنوان درمان نگهدارنده جهت كاهش حالات مانیك در بیماران دچار مانیا و پیشگیری از افسردگی در اختلالات دوقطبی به كار می رود.

1- مقدار مصرف لیتیم را باید به گونه‌ ای تنظیم نمود كه غلظت پلاسمایی در محدوده mmol/liter4/1-4/0 قرار بگیرد. 2- در مسمومیت خفیف با لیتیم،‌ قطع دارو و تجویز مقادیر زیاد آب و نمك برای رفع مسمومیت كفایت می‌کند. 3- وقتی رژیم دارویی لیتیم تثبیت شد،‌ معمولاً هر 3 ماه یک بار غلظت پلاسمایی آن باید اندازه‎گیری شود. 4- در طول دوره درمان،‌ عملكرد تیروئید باید تحت نظر باشد. 5- در طول دوره درمان، ‌بیمار باید آب و سدیم به اندازه كافی مصرف كند. 6- در صورت بروز استفراغ، اسهال، عفونت و تعریق شدید ممكن است لازم باشد مصرف لیتیم را قطع نمود یا مقدار مصرف را كاهش داد. 7- از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز شود. 8- برای حصول پاسخ مطلوب، ممكن است 3-1 هفته وقت لازم باشد. 9- به دلیل احتمال بروز خواب ‎آلودگی و سرگیجه، هنگام رانندگی یا كار با ماشین ‎آلاتی كه نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط نمود. 10- هنگام ورزش و در هوای گرم باید احتیاط نمود. در صورت ابتلا به بیماری هایی كه سبب تب،‌ تعریق، تهوع و اسهال می ‌شوند، باید احتیاط نمود.

اختلال گوارشی،‌ لرزش، پرنوشی و پرادراری، افزایش وزن و ادم از عوارض جانبی دارو هستند. تاری دید، بدترشدن اختلال گوارشی (بی ‎اشتهایی،‌ استفرا‎غ،‌ اسهال)، ضعف عضلانی، ‌افزایش اختلال CNS (خواب ‎آلودگی خفیف، كسالت،‌ سرگیجه و عدم تعادل)،‌ عدم هماهنگی، هیپررفلكسی، تشنج،‌ سایكوز،‌ سنکوپ، كم ‎ادراری، نارسایی گردش خون،‌ اغما و معمولاً مرگ از علائم مسمومیت با لیتیم هستند.

1- به دلیل احتمال بروز تغییرات بافتی و عملكردی كلیه متعاقب مصرف طولانی مدت لیتیم درمان با این دارو بیش از 5-3 سال توصیه نمی‌ شود. 2- افزایش غلظت پلاسمایی لیتیم بالاتر از حد درمانی ممكن است كشنده باشد. 3- در صورت بروز علائم مسمومیت با لیتیم (لرزش،‌ عدم تعادل،‌ نیستاگموس،‌ نارسایی كلیه وتشنج) باید درمان را قطع و در صورت لزوم مسمومیت زدایی انجام داد. 4- وقتی كه غلظت پلاسمایی لیتیم به حد سمی می رسد،‌معمولاً 1 یا 2 روز طول می كشد تا علائم شدید مسمومیت بروز كند. 5- در صورت تخلیه سدیم بدن،‌ مسمومیت با لیتیم تشدید می ‌شود. به همین دلیل از مصرف دارو ‌های مدر به خصوص تیازید‌ها همزمان با این دارو باید اجتناب شود. 6- در صورت وجود بیماری قلبی-عروقی، اختلالات CNS، دهیدراتاسیون شدید، عفونت شدید،‌ بی‎كفایتی كلیه و احتباس ادرار با احتیاط فراوان مصرف شود. 7- بررسی نوار قلبی حداقل یك بار قبل از شروع درمان و سپس در صورت نیاز در طی درمان توصیه می‌ شود. همچنین تعیین غلظت سرمی لیتیم به طور منظم در طول درمان نیز توصیه می‌شود. تعیین عملكرد كلیه و شمارش تام و افتراقی سلول های خون پیش از درمان و به طور منظم در طول درمان با این دارو توصیه می‌ شود.