لیدوكائین برای انسداد سیستم عصبی مركزی (اپی‎دورال در ناحیه كمر یا دمی) و زیرعنكبوتیه و همچنین برای انسداد عصب یا انفیلتراسیون دندان، انفیلتراسیون موضعی، انسداد عصبی محیطی و انسداد سمپاتیك مصرف می ‌شود.

به دلیل طولانی بودن زمان بی حسی باید دقت گردد كه اعضای بی حس شده مجروح نگردند.

1- در صورت وجود نارسایی قلب به ویژه انسداد یا شوك قلبی، حساسیت به دارو ‌های بی-هوش كننده، التهاب و یا عفونت در ناحیه تزریق،‌ این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- در صورت وجود بیماری CNS و نقص انعقادی مصرف این دارو در ناحیه زیرعنكبوتیه باید با احتیاط فراوان صورت گیرد. 3- فراورده‎ ‌های حاوی یك داروی تنگ كننده عروق در بیماران قلبی از جمله مبتلایان به آریتمی، پركاری تیروئید، پرفشاری خون و بیماری عروق محیطی باید با احتیاط فراوان مصرف گردند. عوارض جانبی: واكنش‌ های سیستمیك ممكن است به سرعت یا با تأخیر و تا 30 دقیقه پس از تجویز دارو بروز كند. عوارض سیستمیك شامل گیجی، تضعیف تنفسی، تشنج، افت فشار خون و برادی كاردی می‌ باشد. تداخل ‎‌های دارویی: دارو ‌های بتابلاکر احتمال خطر مسمومیت با آن را بالا می برند. سایمتیدین متابولیسم این دارو را به تأخیر می‎اندازد و در نتیجه احتمال خطر مسمومیت افزایش می‎ یابد. مصرف همزمان دروپریدول، ‌هالوپریدول یا فنوتیازین ‎‌ها با لیدوكائین حاوی اپی ‎نفرین، ممكن است كارایی ماده منقبض كننده عروق را كاهش دهد. هالوتان، انفلوران و ایزوفلوران ممكن است سبب حساسیت قلب به اثرات مقلد سمپاتیك اپی ‎نفرین شوند. مصرف همزمان این تركیبات ممكن است سبب آریتمی قلبی گردد. اثرات قلبی–عروقی اپی‎نفرین در صورت مصرف همزمان با دارو‌های ضدافسردگی سه حلقه ای یا ماپروتیلین ممكن است تشدید شده و آریتمی، تاكی‎كاردی، افزایش شدید فشار خون ایجاد گردد. خطر بروز آریتمی قلبی در صورت مصرف همزمان گلیكوزید ‌های دیژیتال با لیدوكائین حاوی اپی‏نفرین ممكن است افزایش یابد.