سیكلوسپورین در جلوگیری از رد پیوند اعضای بدن همراه با كورتیكوسترویید‌ها، درمان آرتریت روماتوئید حاد، درماتیت آتوپیك شدید و پسوریازیس شدید، درمان کولیت اولسراتیو مقاوم به درمان با کورتیکوستروئیدها و درمان سندرم نفروتیك مصرف می ‌شود.

1- اندازه‎گیری غلظت سرمی سیكلوسپورین، كراتینین، BUN و اسیداوریك طی درمان با دارو ضروری است. 2- در صورت بروز هر نوع عفونت باید درمان آن سریعاً انجام شود. 3- در صورت ظهور علائم رد پیوند باید مقدار مصرف افزایش داده شود. 4- كودكان ممكن است به مقدار مصرف بیشتری از دارو نیاز داشته باشند. 5- افزایش فشار خون ناشی از این دارو را می‌ توان با تجویز دارو‌های ضدپرفشاری خون بالا كاهش داد. ولی به دلیل این كه سیكلوسپورین پتاسیم خون را افزایش می ‌دهد، از مدر‌های نگهدارنده پتاسیم نباید استفاده شود. 6- محلول خوراکی سیکلوسپورین را می توان بعد از رقیق کردن با آب میوه، شیر یا شیرکاکائو مصرف کرد. 7- حین مصرف این دارو، باید از واکسیناسیون با واکسن های زنده ضعیف شده خودداری کرد. سایر واکسن ها نیز کمتر مؤثر می باشند.

تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، دل درد، اسهال، هیپرپلازی لثه، افزایش فشار خون، سمیت كلیوی و عصبی، افزایش قندخون، کاهش منیزیم خون، درد عضلانی، نارسایی کبدی و واكنش ‌های آلرژیک از عوارض جانبی سیكلوسپورین هستند.

1- در صورت وجود عفونت ‎‌های ویروسی یا باكتریایی و نارسایی كبد یا كلیه با احتیاط مصرف شود. 2- در صورت بروز عیب كار كلیه طی درمان های رد پیوند، به جز پیوند کلیه، مقدار مصرف دارو باید كاهش یافته یا قطع شود. 3- قبل و یک ماه بعد از شروع درمان، تعیین سطح سرمی منیزیم و چربی های خون انجام گردد.