كلرپرومازین در درمان اختلالات سایکوتیک نظیر اسكیزوفرنی، جنون، مانیا، درمان هیجان شدید و اختلالات روانی-حركتی و نیز به عنوان ضدتهوع و استفراغ و درمان سكسكه شدید، علائم بیماری کزاز و پورفیری به كار می رود.

1- برای حصول اثرات درمانی مطلوب، ممكن است چند هفته زمان مورد نیاز باشد. 2- قبل از قطع مصرف دارو،‌ باید به پزشك مراجعه شود. قطع تدریجی مصرف دارو ممكن است ضروری باشد. 3- هنگام رانندگی یا كار با ماشین آلاتی كه نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط نمود. 4- هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود. 5- هنگام ورزش در هوای گرم یا هنگام حمام آب گرم به علت احتمال بروز شوك حرارتی باید احتیاط نمود. 6- این دارو ممكن است سبب بروز خشكی د‌هان شود. در صورت تداوم خشكی به مدت بیش از دو هفته، باید به پزشك مراجعه نمود.

علائم خارج هرمی و در مصرف طولانی مدت گاهگاهی دیسكینزی دیررس، كاهش دمای بدن (گاهی تب)، خواب آلودگی، بی ثباتی خلقی، رنگ پریدگی،‌ كابوس شبانه، بی خوابی وافسردگی ممكن است ایجاد گردد. آثار ضدموسكارینی نظیر خشكی د‌هان، یبوست،‌ اشكال در دفع ادرار و تاری دید و همچنین احتقان بینی و کاهش فشار خون از عوارض جانبی دارو هستند.

1- در صورت وجود اختلالات خونی، آسیب شدید مغزی،‌ تصلب عروق مغزی، كاهش ذخیره قلبی مانند بی كفایتی دریچه میترال، بی كفایتی عروق مغزی، فئوكروموسیتوم، بی كفایتی كلیه، سندرم ری یا نارسایی كبد با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- بررسی حركت غیرطبیعی و مشاهده دقیق علائم اولیه اختلال حرکتی، در فواصل منظم در طول درمان، به ویژه در سالخوردگان و بیمارانی كه مقادیر زیاد دارو مصرف نموده یا به مدت طولانی تحت درمان هستند، توصیه می شود. 3- كلرپرومازین نباید از راه زیرجلدی تزریق شود،‌ زیرا سبب نكروز شدید بافت می شود. 4- در درمان كزاز، جراحی و سكسكه شدید، دارو فقط از راه تزریق وریدی مصرف می شود.