آلوپورینول برای پیشگیری از نقرس و سنگ‎ های كلیوی و پیشگیری از هایپراوریسمی وابسته به شیمی درمانی سرطان تجویز می ‌شود.

1- در صورت بروز بثورات جلدی، مصرف دارو باید قطع شود. در صورت لزوم می توان مصرف دارو را دوباره شروع كرد. در صورت بروز مجدد دارو بثورات جلدی مصرف دارو باید قطع شود. 2- تا حداقل 1 ماه پس از تصحیح زیادی اسید اوریك خون، باید كلشیسین یا NSAIDs (به غیر از اسید استیل سالیسیلیك و سالیسیلات‎‌ ها) برای پیشگیری از حملات آرتریتی تجویز شوند. 3- در طول مصرف این دارو باید مایعات به میزان كافی (2 لیتر در روز) مصرف شود. 4- در بیماران سرطانی در صورتی كه مصرف آلوپورینول مورد نیاز باشد، باید قبل از تجویز داروی ضدسرطان، مصرف آلوپورینول آغاز شود. 5- در صورت مصرف همزمان آلوپورینول با مركاپتوپورین یا آزاتیوپرین، توصیه می ‌شود كه مقدار مصرف آزاتیوپرین و مركاپتوپورین به یک سوم تا یک چهارم مقدار مصرف معمول كاهش داده شود.

بثورات جلدی، اختلالات گوارشی، سرگیجه، سردرد،‌ خواب ‎آلودگی،‌ اختلال چشایی، افزایش فشار خون، ریزش مو، سمیت كبدی، پارستزی و نوروپاتی، علائم شبه سندرم استیون–جانسون از عوارض جانبی این دارو هستند.

1- درمان با آلوپورینول هنگامی شروع می ‌شود كه حمله حاد نقرسی خاتمه یافته است. 2- در نارسایی كبد و كلیه باید با احتیاط فراوان مصرف شود.