لیوتیرونین برای تشخیص و درمان كم كاری تیروئید، پیشگیری و درمان گواتر و سرطان تیروئید مصرف می شود.

1- هنگامی كه اثر سریع یا قابل برگشت مورد نظر باشد و نیز اگر جذب گوارشی یا تبدیل محیطی T4 به T3 دچار اختلال شده باشد،‌ این دارو بر لووتیروكسین ترجیح داده می ‌شود. با این وجود تنظیم مقدار مصرف این دارو مشكل ‎تر است و ممكن است عوارض قلبی ایجاد كند. 2- اگر علائم پركاری تیروئیدی رخ دهد، باید دارو به مدت 3-2 روز قطع شود و سپس درمان با مقدار مصرف كمتری از دارو شروع گردد.

درد آنژینی، آریتمی قلبی، تپش قلب،‌ كرامپ ‎‌های عضلانی، تاكی‎ كاردی، اسهال،‌ استفراغ، لرزش، بی قراری، تحریك ‎پذیری،‌ بی ‎خوابی، سردرد، گرگرفتگی،‌ تعریق، كاهش وزن و ضعف عضلانی از عوارض جانبی دارو هستند.

1- در افراد مسن، بیماران قلبی-عروقی و بیماران مبتلا به دیابت باید با احتیاط تجویز شود. 2- بیماران مبتلا به میگزادم یا مبتلایان به كم ‎كاری بلندمدت تیروئید ممكن است به اثرات هورمون ‎‌های تیروئیدی حساس ‎تر باشند.